NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzień dobry, Chippy.
Mamo, gdzie moje skarpetki?
Co? Które?
Te czerwone!
Były tutaj!
Nie wiem!
Gdzie je zostawiłaś?
Wiem, co tam robisz!
Przestań i zejdź na śniadanie!
Jeszcze raz się spóźnisz i cię zawieszą.
WYBORCA
Po drodze wpadnę do Starbucksa.
- Niby za co? - Mam Apple Pay na telefonie.
Będziemy musieli zapłacić rachunek, wiesz o tym?
Serio?
Piszą o porwaniu tej Astrid, znasz ją?
Z widzenia.
Dzięki niej zrobiło się głośno o wyborach. Pisze o nich Los Angeles Times.
Na pierwszej stronie wiadomości z regionu.
Na kogo głosujesz?
Ma ważniejsze rzeczy na głowie.
- Niż obywatelski obowiązek? - Tak, angielski.
Przecież już go zna.
Dwoje bogatych dzieciaków walczy o uwagę.
Znowu jajecznica?
Sam sobie zrób inne jajka, książę Jerzy.
Jakby mi się chciało.
Widziałam dokument na Netflixie i zostałam weganką.
Już teraz masz mało koleżanek,
nie musisz dodatkowo irytować ludzi.
W tym kraju prawa wyborcze są najważniejsze.
Jeden obywatel, jeden głos.
Żadnych królów, uczyło o tym Schoolhouse Rock.
Najlepsze quizy są na BuzzFeed.
„Kim z Avengers jesteś?”
„Twoje idealne zwierzątko”. „Twoje imię w porno”.
Mogliby już wypuścić Fallouta 5.
Vines, Frankie, Herman.
Jeśli dotykam odbytu, gdy walę konia,
czy to robi ze mnie geja?
Cholera, znowu mi staje.
Boże, moje życie jest do bani.
...chyba straciliśmy kontakt, szkoda.
No ale tak już bywa.
Ale miło cię znowu zobaczyć.
Sprawdzam, czy wiesz o dzisiejszych wyborach
i o tym, jakie to ważne, żeby uczniowie wyrażali swoje poglądy.
Wiesz, że ci kandydaci totalnie się od siebie różnią.
Może słyszałeś ostatnie oszczerstwa, jakie Payton wygadywał o Astrid.
Ale kapitan drużyny futbolu, Reggie Water,
trafnie określił to „zwykłą polityką”.
Chwila, kim jesteś?
Jestem Kris, główny strateg Jesteśmy Jednością,
kampanii Astrid Sloan.
PAYTON HOBART – ON SIĘ MYLI
Według naszych badań, czyli moich badań,
bo tym się zajmuję w kampanii...
Na marginesie dodam,
że nie ma bardziej oddanej kandydatki
od Astrid.
Ale według naszych badań
jesteś jednym z niezdecydowanych wyborców,
którzy nie mają swojego kandydata,
więc chciałam sprawdzić, czy wiesz wszystko,
żeby dokonać odpowiedzialnego wyboru przy urnie.
Głosowanie kończy się o 15.30.
Jasne.
Czy wiedziałeś, że Payton Hobart
wydał na kampanię tysiące dolarów od rodziców?
Nie nazwałabym tego brudnymi pieniędzmi,
ale w polityce powinno być mniej pieniędzy.
Nie wiem.
Dokładnie!
Też nie wiem, jak Payton sypia,
myśląc, że może kupić sobie te wybory.
Ale to pokazuje, jak odkleił się od rzeczywistości.
Ta, dzięki.
Może słyszałeś o tym medialnym cyrku
wokół „zniknięcia” Astrid.
Mądrzy wyborcy nie wierzą w teorie spiskowe.
Wiesz, że wybrała Pierre’a Toussainta na swojego wice?
To pierwszy kandydat z Haiti w historii szkoły, niesamowite!
Z tą przypinką wyraźnie pokażesz krezusowi Paytonowi,
że koniec ze status quo.
Czy będziesz ją nosił
i pokażesz oligarchom tej szkoły,
- że masz dość starego systemu? - No dobra.
Dzięki, Elliott. Podziwiam cię.
Razem zmienimy historię!
Muszę dać znać Astrid.
Cały dzień pytała, czy już gadaliśmy.
Powiem jej, że mamy Elliotta.
Jeszcze raz, miło się z tobą gadało.
- Głosuj na Paytona. - Głosuj na Astrid.
Głosuj na Paytona.
Czekaj, weź ulotkę.
- Cześć, Amir Everett, zgadza się? - Tak.
Payton Hobart, kandyduję na przewodniczącego.
Podobno jesteś jednym z niezdecydowanych,
więc pomyślałem, że osobista rozmowa cię przekona,
żebyś na nas zagłosował.
Skąd wiesz, że jestem niezdecydowany?
Mamy algorytm, który bada posty uczniów w sieci.
To legalne. No i dane od analityków. Najważniejsze, że się interesujemy.
Zależy nam na tobie, dlatego chciałem cię osobiście przeprosić
za słowa Infinity.
Wiem, że jesteś wyoutowany i dumny.
Nie myśl, że toleruję jej zachowanie.
Dlatego ją wyrzuciłem.
Odważnie.
- Doceniam to. - Spoko.
Widziałeś Hamiltona?
Ze trzy razy.
Ja też.
Dzięki za rozmowę.
Chyba już wiem, kogo wybrać.
Muzyka dla moich uszu, Amir. Dzięki.
Mamy go.
Nieźle. Mówiłeś o Hamiltonie?
Za kogo ty mnie masz? Kto teraz?
Pierwszoklasista, Elliott Beachman.
Nie znam.
Zajmę się nim, to jakiś frajer, nie marnuj czasu.
- Nie mów tak. - Jest nieważny.
Gdyby zginął, nikt by nie zauważył.
I właśnie dlatego kandyduję.
Żeby nikt się tak nie czuł.
Elliott, wiem, że tam jesteś. Już po dzwonku, do klasy!
- Elliott. - Wiem, jest późno, robiłem dwójkę.
Gościu, myślisz, że jestem jakimś dyżurnym?
Jestem James, pracuję z Paytonem.
Spoko.
Miło cię widzieć.
Słuchaj, podobno nie wiesz, na kogo głosować.
Wiem, że polityka bywa nudna. Bo kogo to obchodzi?
Ale Payton ogłosi dziś coś ważnego na finałowej debacie.
Powinieneś przyjść.
Byłoby super.
Jasne.
- Głosujemy po piątej lekcji. - Wiem.
Gościu, wiesz co?
Mam pomysł. Co robisz o 14.15?
- Mam matmę. - Walić to. Wiesz co?
Wyciągnę cię z lekcji, zagłosujesz i możesz się obijać.
Albo nawet iść do domu.
Gościu, kiedy masz lunch? Po czwartej lekcji?
Gościu, nie siedź sam,
tylko z moją paczką, potem pójdziemy głosować.
Znasz Deckera i Jerry’ego? To maturzyści. Ale wiesz, gościu.
Po prostu posiedź z nami. Gościu!
Dziewczyna Deckera robi imprezę,
więc zjedz z nami lunch, a ja powiem: „Ludzie, on przyjdzie ze mną!”.
O cholera!
Złamałeś mi nos, dupku!
Niektórzy mogliby powiedzieć:
„Ta kampania zrobiła się taka negatywna. Pełna złości i jadu, więc mam ją gdzieś”.
Ja to widzę inaczej.
Ten wyścig wyzwolił w nas taką pasję,
bo wiemy, jaka jest stawka...
- Spóźniłeś się. - Przepraszam.
Mówiłem, to obowiązkowy apel. Zostajesz w kozie.
Jasne.
Jest tu ktoś, kto lepiej opowie wam o mojej rywalce.
Oddam jej głos, w końcu była współkandydatką Astrid.
Cześć.
A teraz została pierwszą współkandydatką, która zmieniła strony.
Opowie wam,
jakie to uczucie podjąć właściwą decyzję.
Przedstawiam wam
przyszłą wiceprzewodniczącą naszego liceum: Skye Leighton!
Tak, Skye!
Dziękuję.
Dziękuję, bardzo mi miło.
Dziękuję, Payton.
Cieszę się, że mogę dołączyć do kampanii, w którą wierzę.
Powiem kilka słów o mojej byłej partnerce, Astrid Sloan.
Inaczej, powiem kilka słów do mojej byłej partnerki, Astrid Sloan.
Astrid,
coś ty sobie myślała?
Jak oderwanym od rzeczywistości trzeba być,
żeby uciec z miasta w środku kampanii wyborczej?
Przepraszam, możesz to ściszyć, ty walnięty psychopato?
Co z tobą?
Naćpałaś się, Astrid?
Jesteś na haju teraz?
Wszyscy to rozumiemy, każdy może się zestresować.
Na pewno wiele osób tutaj po ciężkim dniu
myśli sobie: „Wiecie, co zrobię?
Pojadę sobie na wycieczkę
i nikomu nie powiem dokąd,
żeby miasto zwariowało
i żeby przyjechały ogólnokrajowe media,
a ja wrócę po kilku dniach, jakby nigdy nic”.
Rozumiemy, Astrid, każdy tak miał.
Panno Leighton, prosimy kończyć.
Dopiero się rozkręcam.
W każdym razie, Astrid, super, że wróciłaś.
Na koniec powiem tyle:
głos na nas to głos nie tylko na mnie i Paytona.
To głos na każdą niebiałą osobę,
każdą kobietę,
każdą osobę LGBTQI i A.
To głos na postęp, Święty Sebastianie! Dziś jest ten dzień!
Zmieńmy historię!
Ej, kretynie.
Mógłbyś wyłączyć dźwięk w telefonie,
ty durna pało?
Astrid Sloan, twoja przemowa?
- Tak, Astrid! - Dawaj!
Stary, patrz!
Nie zaszczycę tych uwag odpowiedzią.
Wsadzi jej łapę pod bluzkę.
Były niesmaczne i podłe.
Sami doskonale widzieliście...
- Jasny gwint! - ...co dostaniecie,
jeśli popełnicie błąd i wybierzecie tych ludzi na swoich przedstawicieli.
Wstydźcie się, Skye,
Paytonie.
Ta szkoła zasługuje na więcej.
I jest!
Moja decyzja o zwolnieniu cię...
Nie zwolniła mnie!
Miała pani swój czas.
Nie zwolniła mnie!
Zwolnienie jej było najlepszą rzeczą, jaką mogłam zrobić.
Panie i panowie, z dumą przedstawiam
pierwszego kandydata haitańskiego pochodzenia w Liceum św. Sebastiana,
Pierre’a Toussainta.
Dziękuję, Astrid.
Jest tu cała szkoła.
Niesamowite!
Droga szkoło,
Astrid i ja z dumą przedstawiamy dziewięciopunktowy plan,
by nasze liceum było ekologiczne, bezpieczne,
bardziej zintegrowane z okoliczną społecznością
i żeby zrobiło z nas lepszych obywateli świata.
Ale wiecie co?
Właśnie coś do mnie dotarło.
Wiecie, na co liczę w tym roku?
Chcę, żeby Drake zagrał tutaj koncert.
Czy to nie byłoby super?
Kto by chciał, żeby Drake dał dla nas wszystkich koncert?
- Jaki smak? - Guma balonowa.
Sztos.
A o północy Drake wyjdzie na scenę i da całonocny koncert.
Św. Sebastianie, to wam obiecuję!
Zbierzemy tyle, ile trzeba, żeby go tu ściągnąć,
i Drake da nam najbardziej zarąbisty bal maturalny!
Zróbmy to!
Dziękujemy, panie Toussaint.
Payton, Dolly Andricks ma do ciebie pytanie.
Jeszcze raz proszę,
wstrzymajcie się z oklaskami do końca debaty.
Uciekła z moim chłopakiem!
Payton Hobart
wykorzystał mnie dla mojego raka!
A Astrid uciekła z moim chłopakiem
i uprawiali seks!
Mówi, że widział, jak jadłaś gluty z nosa!
Już idę!
No dobra, niech wszyscy usiądą.
Proszę usiąść!
Przepraszam, przeprowadzam sondaż.
Odpowiesz na kilka pytań?
Możesz się zatrzymać?
- Imię? - Elliott.
Nazwisko?
Beachman. Tak się nazywasz, przyda ci się ta wiedza.
Byłeś na debacie?
Czy zmieniła twoje zdanie?
Nie.
Wytłumaczysz dlaczego?
Nie wiem. Nie obchodzi mnie to.
Czy skłaniasz się ku któremuś z kandydatów?
Nie.
Czyli brak preferencji.
Zapamiętałeś jakiś konkretny moment debaty?
Raczej nie.
Pamiętasz z niej cokolwiek?
Nie.
Tego, że kandydat obiecał
sprowadzić znanego artystę do szkoły też nie?
Nie wiem.
A to, że była wicekandydatka krzyczała, że inna kandydatka je własne gluty?
To było szalenie inspirujące, Elliott.
Dziękuję za twój czas.
- Jakieś postępy? - Nie.
Według sondażu główni wyborcy
wolą opcję „Astrid, Pierre i Drake śpiewają na balu”.
Mamy dwa punkty przewagi, wciąż w granicach błędu.
Ostatecznie możemy wygrać sześcioma albo przegrać czterema.
Musimy przekonać niezdecydowanych, jego też.
Będzie potrzebował osobistego zaangażowania.
Jaja sobie robisz?
Przecież byłoby super!
Nie zrobią tego.
- Skąd wiesz? - Bo pewnie jest w trasie czy coś.
Drake nie gra na balach maturalnych.
Nieważne, byłoby super.
W końcu mówią o czymś, co mnie obchodzi.
Poważnie, Derek? Bo to, co mnie obchodzi, zupełnie olali.
A Payton chociaż próbuje coś zrobić z problemem broni.
Błagam.
On niczego nie zmieni.
Powinni ustawić wykrywacze metalu przy wejściu.
Chcesz dostać kulkę?
Astrid na pewno też przejmuje się bezpieczeństwem.
- Nie popiera broni w szkole. - Dla Paytona to główny temat.
Moim głównym tematem jest bal maturalny.
Ale z ciebie pajac, pomyśl o tym, co mówisz.
Przecież Drake jest zarąbisty.
Do szkoły mojej kuzynki w Oklahomie
jakiś dzieciak przyniósł granat.
Prawdziwy granat z czasów wojny.
Weź, taki granat na pewno już nie wybuchnie.
Nie o to chodzi!
Więc boisz się, że jeśli Astrid wygra, ludzie zaczną przynosić granaty do szkoły?
- To nie jest nielegalne. - Dupek z ciebie!
Nie o tym mówię! Kuzynka tak się bała, że miesiąc siedziała w domu.
Jasna cholera!
Odbiło ci? To mój lunch!
Co z tobą?
Cześć.
Jestem Astrid.
Wiesz już, na kogo zagłosujesz po południu?
Nie wiem, czy widziałeś debatę, ale była niesamowita.
Chcemy tu zrobić wiele ciekawych rzeczy.
Może słyszałeś, ale między innymi chcielibyśmy sprowadzić tu Drake’a.
Na bal maturalny albo pojedynczy koncert.
Cześć, Elliott.
Przepraszam, rozmawiamy.
Wiem, że te wybory w ogóle cię nie obchodzą.
Nie winię cię.
Wiesz, że Payton chce sobie kupić wybory
za pieniądze rodziców?
Totalnie cię rozumiem, ale chodzi o to:
to już końcówka, ale jak nam pomożesz,
będziemy mogli coś zmienić w tej szkole.
Nie przesadzam, twój głos może zmienić historię.
Elliott, ile zarabiają twoi rodzice? Pracują?
Jego są tak dziani, że nie muszą.
Mieszkasz w domu za 15 milionów, więc nie zaczynaj.
Payton może być gejem. Zaliczyliśmy trójkąt.
- Wolał mojego chłopaka ode mnie. - To był twój pomysł.
Jak chcesz robić z tego referendum o orientacji, przegrasz.
Astrid to homofobka
niepewna własnej biseksualności i sama wie, że przegra te wybory.
Payton to psychopata, który był z Riverem, gdy się zabił,
i nikt nigdy nie dowiedział się dlaczego.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz!
A gdzie ty byłaś? To mi powiedz!
Co było tak cholernie pilne, że miałaś go totalnie gdzieś?
Mogę z nim pogadać?
Dobra, ale cicho.
Cześć.
Przepraszam za tę scenę.
Jak na ciebie zagłosuję, dasz mi spokój?
Tak.
Wiesz, że dwóch badaczy ze Stanforda dowiodło,
że jak ktoś głośno obieca, że zagłosuje, to wtedy...
są większe szanse, że to zrobi?
Mam to powiedzieć?
Wolałbym tu przysłać kogoś z mojej kampanii,
żeby odprowadzili cię na głosowanie.
Nie jestem głupi.
Ależ nie, wcale tak nie uważam.
Tylko brakuje ci motywacji.
Myślisz, że głosowanie nie ma sensu, bo twoje życie i tak się nie zmieni.
Daj się zmotywować.
Powiedz mi, co jest dla ciebie ważne?
Na czym ci zależy?
Uczniowie powinni mieć własne łazienki, jak nauczyciele.
Z zamykanymi drzwiami.
Żeby inni ciągle nie wchodzili i się nie dobijali.
Nie przeszkadzali.
Jasne.
Oszczędne to nie jest, ale rozumiem, o co ci chodzi.
Wiele osób boi się korzystać z toalety przy innych.
A co z podziałem klasowym?
Mieszkasz przy Hermosa Road? Niektórzy nazwaliby ją...
gorszą dzielnicą.
Myślisz, że szkoła skupia się na bogatych dzieciakach?
No.
Rozwiniesz tę myśl?
Możesz powiedzieć coś więcej?
Nie wiem.
Automaty z żarciem są do dupy.
Czemu chipsy kosztują dolca mniej od orzechowych M&Ms?
Powinniśmy móc kupować superostre cheetosy.
- Libertarianin. - Nie lubię, jak mnie okradają.
Mogę porozmawiać z administracją o przekąskach.
Co powiesz na dopłaty dla uczniów z niskimi dochodami?
A co tam. Może to zrobisz.
Może nie.
Elliott...
Mnie zależy.
- Dlaczego płaczesz? - Nie pozwolili mi głosować.
Zgubiłam legitymację i nie mogę głosować.
Jestem Georgina Hobart, mama Paytona. Chodź ze mną.
Ta panienka chce zagłosować.
Bez legitymacji nie może. Takie są zasady.
Inaczej przywieźliby dzieciaki z innych szkół.
To wariactwo.
Ona się tu uczy.
Ja jej nie znam. A ty?
Może. Chodzimy razem na trygonometrię?
Nie, jestem w pierwszej klasie.
Przepraszam!
Młody człowieku, podejdź tutaj.
Znasz tę młodą damę?
Nie sądzę.
A ty go znasz?
Nie.
A wy?
- Nie. - Nie.
Zaraz...
Nie.
Boże, co z was za szkolna społeczność?
Znacie kogokolwiek?
Wie pani co? Nieważne.
- To nie jest tego warte. - Nieważne?
Ludzie umierali za twoje prawo głosu.
Znasz Chaneya, Goodmana i Schwernera?
Też się tu uczą?
Zamordował ich Ku Klux Klan za rejestrowanie wyborców w Mississippi.
Chwila, mówi pani, że jesteśmy jak Klan?
Mówię, że to ograniczanie praw wyborczych. To nielegalne.
Ta szkoła powinna być przykładem dla innych szkół i całego kraju.
I tak nie zagłosuję na pani syna.
Chodzi o zasady.
Może odda wstępny głos,
a kiedy udowodni, że się tu uczy, policzymy go.
Nie.
Odda głos dzisiaj.
Słyszeliście o 15. poprawce?
Mam wam ją całą przeczytać?
Elliott, Kris. Pogadajmy o Astrid...
Kolacja!
Nie wycieraj się w prześcieradło, bo sztywnieje.
Użyj skarpety jak normalny dzieciak.
Wiesz, Marco Polo sprowadził spaghetti z Chin do Włoch.
Wcześniej go tam nie mieli.
Gdybym miała auto, chciałabym mieć rejestrację Weganka4Ever.
Na kogo w końcu głosowaliście?
Wpisałam Daniela Andreasa.
To bojownik o prawa zwierząt poszukiwany przez FBI.
Chodzi do twojej szkoły?
Nie.
- Kiedy poznacie wyniki? - Chyba jutro.
- Może już podali, ale nie słyszałam. - A ty, Elliott?
Nie głosowałem.
Mój głos i tak się nie liczy.
Napisy: Magdalena Adamus